To site χρησιμοποιεί cookies. Επιλέγοντας “Αποδοχή”, σημαίνει ότι συμφωνείτε με την χρήση των cookies όπως αναγράφεται στους όρους πολιτικής.
ΑΠΟΔΟΧΗ COOKIES

Φέρτε μας τη Βραζιλία...

Φέρτε μας τη Βραζιλία...

Γράφει ο Γιώργος Μπολάνης

Γιατί μπορεί η ομάδα (λέμε τώρα...) του Σκολάρι (εδώ κι αν λέμε...) να έχασε τη μπάλα, αλλά η χώρα και η διοργάνωση βρέθηκε στην κορυφή του ενδιαφέροντος σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πέρα από τα συγκλονιστικά μεγέθη που κατέγραψε σε διεθνή βάση ο τελικός στους δείκτες του στενά νοούμενου σοσιαλμιντιακού τοπίου (facebook, twitter - http://blogs.wsj.com/digits/2014/07/14/facebook-twitter-set-usage-records-for-world-cup-final/), υπάρχουν και τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα μεγέθη που κατεγράφησαν στην ελληνική μπλογκόσφαιρα.

Είδαμε πολλές σχετικές αποτυπώσεις.

Κάποιες από αυτές, μετρώντας οντότητες, έδιναν έως και επταψήφια νούμερα αναφορών, μετρώντας ξανά και ξανά ένα τεκμήριο εφόσον περιελάμβανε πολλαπλές αναφορές σε ονόματα παιχτών και άλλους όρους που κυριάρχησαν.

Κρατήσαμε σταθερά τη λογική των ολοκληρωμένων αναφορών, παίζοντας άπαξ κάθε "mention" προερχόμενο από οποιοδήποτε medium και βγάζοντας κατ αντιστοιχίαν το ενδιαφέρον για το κύπελλο και τους πρωταγωνιστές του. Μπορούμε, ας πούμε, πολύ εύκολα να απομονώσουμε το Γκέκα του χαμένου πέναλτυ και το διαδικτυακό σύννεφο που ξεσήκωσε η απόκρουση του Νάβας, αλλά και τη μεγάλη στιγμή του Σαμαρά στο αμέσως προηγούμενο παιχνίδι. Οι στιγμές αυτές αρκούσαν για να τους φέρουν στην κορυφή της σχετικής κατάταξης και αυτό έχει ήδη αποτυπωθεί.



Θα περιοριστούμε όμως στη γενικότερη τάση όπως αυτή καταγράφηκε στα ελληνικά δημόσια διαδικτυακά μέσα (λείπει το private facebook επομένως...), επισημαίνοντας ότι...

•    το twitter κυριάρχησε σε αναφορές και έκανε απίθανους για τα ελληνικά δεδομένα όγκους
•    οι 2 τελευταίοι αγώνες της Ελλάδας, ο τελικός και το 7-1 έκλεψαν κατά σειρά την παράσταση
•    η θετική αύρα είναι αδιαμφισβήτητη και η άποψη της μεγάλης πλειοψηφίας των φιλάθλων είναι ότι είδαμε το κορυφαίο κύπελλο όλων των εποχών
•    ο προβληματισμός για τη Βραζιλία ήταν βαθύς και ειλικρινής, με έντονες αναφορές στον Πελέ και τα Ρ της ποδοσφαιρικής ιστορίας της χώρας (Ρονάλντο, Ροναλντίνιο, Ριβάλντο, Ρομπέρτο, Ριβελίνο και συντροφία...)
•    η ωριμότητα γραφής και ανάλυσης για τον τελικό ήταν μεγάλη καθώς το 7-1 είχε ενεργοποιήσει τα ανακλαστικά πολλών και καλών υπογραφών και είχε δημιουργήσει έκρηξη ενδιαφέροντος για τον τελικό και, τέλος,
•    για την Ελλάδα τα μεγέθη διαδικτυακού ενδιαφέροντος ήταν πρωτόγνωρα καθώς σε ιντερνετικούς καιρούς βαθιάς λαϊκής και έντονα διαδραστικής συμμετοχής δεν είχαμε βρεθεί σε κατάσταση συμμετοχής, άρα και αντίστοιχων ερεθισμών.

Είναι σαφές ότι είμαστε σε άλλη μιντιακή εποχή... και είναι εξ ίσου σαφές ότι ακόμα και βαριά ονόματα αθλητικογράφων θα είχαν "εξαφανισθεί" αν το διαδίκτυο δεν "περπατούσε" την άποψη τους δημιουργώντας τον καινούργιο κώδικα διαμόρφωσης της συνισταμένης σοφίας του πλήθους.

Πάμε Ισπανία τώρα; Έτοιμοι για Μουντομπάσκετ;

TAGS: Social Media