Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ
adb: Η ΕΔΕΕ, στην οποία έχετε διατελέσει και Πρόεδρος, σας απένειμε τον τίτλο του επίτιμου μέλους της. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η διάκριση;
Γ.Ζ: Κατ’ αρχάς είναι ιδιαίτερα τιμητική! Βέβαια υπάρχουν δύο εκδοχές: Η πρώτη είναι αν η ΕΔΕΕ τιμά όσους συμμετείχαν σε διαφημιστικές εταιρείες και πλέον έχουν πάρει σύνταξη. Σ’ αυτή την περίπτωση η αναγνώριση δεν σημαίνει και πολλά πράγματα. Η δεύτερη περίπτωση είναι, αν η ΕΔΕΕ τιμά κάποιους για την ουσιαστική προσφορά τους στον κλάδο, που σημαίνει ότι και τη γνωρίζει, αλλά και τη θυμάται. Σ’ αυτήν τη δεύτερη περίπτωση η διάκριση είναι πολύ σημαντική!
adb: Τη βραδιά της εκδήλωσης σημειώσατε πως ό,τι έχετε κάνει το έχετε κάνει με τη συνδρομή και τη στήριξη των στελεχών που συνεργαστήκατε. Ποιους θα θέλατε να ευχαριστήσετε για τη συμβολή τους στην πορεία που σας οδήγησε στην τιμητική διάκριση;
Γ.Ζ: Δεν σκοπεύω να κάνω διακρίσεις. Ευχαρίστησα όλους όσοι ανάλογα της θέσης τους αλλά και της αμοιβής τους βοήθησαν έμμεσα αλλά και άμεσα το δικό μου έργο και τη σημερινή μου διάκριση.
adb: Την ίδια βραδιά αναφέρατε πως η διαφήμιση για εσάς ήταν ένας από τους δύο μεγάλους σας έρωτες. Αυτή η στάση -ο έρωτάς σας για την επικοινωνία-θεωρείτε πως ήταν η «αιτία» για την επιτυχημένη πορεία σας στο χώρο;
Γ.Ζ: Αναμφισβήτητα! Η αγάπη κάποιου για τη δουλειά του, όπου αυτή μετατρέπεται από δουλειά σε κέφι, διασκέδαση, έρωτα, τον βοηθά στην επαγγελματική του προαγωγή, είτε αυτός είναι διαφημιστής, τσαγκάρης ή γιατρός, γιατί εκτός από την άοκνη εργασία προσθέτει στο επαγγελματικό του έργο και τη διάσταση της ευσυνειδησίας και του επαγγελματικού ήθους. Όπου αντικειμενικός σκοπός ήταν το χρήμα και μόνον αυτό, εκεί - μην τρελαθούμε -δεν χώρεσαν ποτέ οι έρωτες…
adb: Πώς βλέπετε τη σημερινή πραγματικότητα στην εγχώρια αγορά επικοινωνίας και πώς θεωρείτε ότι θα εξελιχθεί η κατάσταση;
Γ.Ζ: Η σημερινή κατάσταση είναι βέβαια αποτέλεσμα της κρίσης και όχι μόνο. Η υποβάθμιση της εικόνας «διαφημιστής» από εμάς τους ίδιους, η έλλειψη διάθεσης των διαφημιζομένων για αντικειμενική κατανομή των επιστροφών, αλλά και απόδοσης λογικών αμοιβών στη διαφημ στική εταιρεία, η είσοδος στον κλάδο ορισμένων creatives και γιάπηδων product managers όπου η προσωπική τους προαγωγή έγινε πιο σημαντική από αυτό το ίδιο το brand και πολλά άλλα, οδήγησαν τον κλάδο εκεί που βρίσκεται σήμερα. Με δυο κουβέντες, η έλλειψη μέτρου από την πλευρά και των δύο «παικτών», δηλαδή διαφημιστών και διαφημιζομένων. Εδώ δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε βέβαια την «απατεωνιά» κάποιων λίγων ΜΜΕ, που όμως οδήγησαν την αγορά στη χρεοκοπία. Από εδώ και πέρα; Υπομονή, παραμερισμός των μετριοτήτων, ανάδειξη των λίγων και ικανών με έρωτα για τη δουλειά, μικρότερες και πιο ολιγάριθμες μονάδες που θα παρά- γουν δημιουργικό έργο σε όλο όμως το φάσμα των υπηρεσι- ών και κατάλογος-menu όλων των υπηρεσιών αυτής της διαφημιστικής μονάδας. «Κομμένα» τα δωρεάν σάντουιτς και γεύματα σε πελάτες, μεγαλύτερη συνάρτηση του κόστους με τον κυριολεκτικά «σπαταλόμενο» χρόνο (π.χ. meetings των 4 και 6 ωρών με 12 παρευρισκομένους άνευ σημασίας), εφ’όσον βέβαια τώρα πλέον και προ του γκρεμού οι διαφημιστικές επιχειρήσεις κατορθώσουν επιτέλους να θεσμοθετήσουν μια κοινή πειθαρχία, που να τιμά τους ίδιους αλλά και τον κλάδο.
