H Λίτσα Μέγγουλη ξεκίνησε να ασχολείται µε το media planning το 1971, γιατί την τράβηξε το ωράριο! Καθώς, όµως, το αντικείµενο την συνεπήρε από την αρχή ενώ παράλληλα είχε την τύχη να συνεργαστεί µε ανθρώπους όπως ο Στέλιος Φουρλής, αφιέρωσε τελικά περισσότερα από 50 χρόνια στη διαφηµιστική αγορά, αφήνοντας το δυναµικό προσωπικό της αποτύπωµα στην ελληνική αγορά media specialists. Στο περιθώριο της βραδιάς που διοργανώθηκε πρόσφατα προς τιµήν της σηµαντικής καριέρας της, µίλησε στο adbusiness για όλα όσα έζησε και κυρίως όλα εκείνα που πάντα θα κρατάει από αυτήν τη -αν µη τι άλλο- γεµάτη διαδροµή.
Συνέντευξη στον Δηµήτρη Τσουκαλά
adb: Ολοκληρώσατε στο τέλος του 2025 µια επαγγελµατική πορεία που ξεπερνά τα 50 χρόνια στη διαφηµιστική αγορά. Τι σας τράβηξε σε αυτήν όταν ξεκινήσατε το 1971 ως Media Planner, αλλά και τι σας κράτησε σε αυτήν τόσο µεγάλο διάστηµα;
Πολύ απλά, αυτό που µε τράβηξε αρχικά στη διαφήµιση ήταν… το ωράριο. Αστείο, ε;
Είδα µια αγγελία στην εφηµερίδα Τα Νέα που ζητούσε media planner. ∆εν ήξερα καν τι σήµαινε ο όρος. Η αγγελία ανέφερε ότι αναζητούσαν κάποιον µε σπουδές είτε στα µαθηµατικά είτε στη στατιστική - εγώ τα είχα και τα δύο. Το πιο ελκυστικό όµως, για εκείνη την εποχή, ήταν ότι επρόκειτο για δουλειά ∆ευτέρα έως Παρασκευή, 9 µε 5. Τότε οι εταιρείες δούλευαν και Σάββατο, ενώ ξεκινούσαν από τις 7 το πρωί. Ο βασικός λόγος, λοιπόν, που πήγα σε αυτή την εταιρεία ήταν το ωράριο. ∆εν ήξερα τι ακριβώς ήταν αυτή η δουλειά.
Από τον πρώτο µήνα, για να είµαι ειλικρινής, µε συνεπήρε η ίδια η δουλειά. Ήταν κάτι εντελώς πρωτόγνωρο για µένα. ∆εν ήταν εύκολο, αλλά ήταν συναρπαστικό. ∆εν είχε µόνο αριθµούς, που µου άρεσαν πολύ, αλλά µε έβαζε συνεχώς σε σκέψεις. Γιατί αυτό και όχι εκείνο; Γιατί αυτές οι εβδοµάδες και όχι άλλες; Γιατί τόσο και όχι λιγότερο;
Αυτό ήταν τελικά που µε κράτησε. Η σκέψη, η ανάλυση, η καθηµερινή πρόκληση. Και βέβαια η εξέλιξη. Καµιά µέρα δεν ήταν ίδια µε την προηγούµενη. Υπήρχαν πάντα καινούργια δεδοµένα, καινούργιες ιδέες, καινούργια ερωτήµατα.
Πολύ σηµαντικοί, όµως, ήταν και οι άνθρωποι. Σε όλη µου την πορεία συνεργάστηκα µε ανθρώπους που σήµερα σέβοµαι βαθιά. Με ανθρώπους που αποτελούν σηµαντικό κοµµάτι της ιστορίας της διαφήµισης στην Ελλάδα. ∆υστυχώς, πολλοί από αυτούς δεν υπάρχουν πια. Όλοι, όµως, µου πρόσφεραν από ένα λιθαράκι στην εξέλιξή µου και στη διαδροµή µου. Και αυτό είναι κάτι που κουβαλώ µαζί µου µέχρι σήµερα.
Με τον Λουκά Πετρούνια (Πειραιώς), τον Χάρη Παριανό (McCann - Πρόεδρος ΕΔΕΕ) και την Αγάπη Πολίτη
adb: Από τα πρώτα επαγγελµατικά σας βήµατα µέχρι σήµερα έχουν καταγραφεί πολλές και σηµαντικές αλλαγές στην ελληνική διαφηµιστική αγορά και στο χώρο των media specialists. Ποιες θα λέγατε πως ήταν οι σηµαντικότερες;
Η µεγάλη τοµή στην ελληνική διαφηµιστική αγορά ήταν, αναµφίβολα, η έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης το 1989. Όµως πριν από αυτό, είχε προηγηθεί µια λιγότερο θεαµατική αλλά ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο που τα ίδια τα Μέσα αντιµετώπιζαν τη διαφήµιση.
Από τη στιγµή που ήρθε ο Κοσκωτάς στην Ελλάδα, άρχισε να αλλάζει η σχέση των media owners µε τη διαφήµιση. Μέχρι τότε, πολλοί ιδιοκτήτες Μέσων αντιµετώπιζαν τη διαφήµιση, τη λεγόµενη «ρεκλάµα», σχεδόν ως αναγκαίο κακό. ∆εν τους ενδιέφεραν ιδιαίτερα ούτε η αποτελεσµατικότητά της ούτε ο στρατηγικός της ρόλος.
Με τον Κοσκωτά, και στη συνέχεια µε άλλους εκδότες όπως ο Λαµπράκης, η διαφήµιση άρχισε να αποκτά διαφορετική βαρύτητα µέσα στα Μέσα. Αυτή ήταν µια πρώτη αλλαγή, µικρή µεν, αλλά καθοριστική για όσα ακολούθησαν.
Η µεγάλη αλλαγή, όµως, ήρθε µε την ιδιωτική τηλεόραση. Εκεί ανατράπηκαν όλα. Άλλαξε το τοπίο της προβολής, µπήκαν οι επιστροφές, νέα µοντέλα τιµολόγησης και συνεργασίας, δηµιουργήθηκε έντονη αναστάτωση στην αγορά και άλλαξε ριζικά ο τρόπος µε τον οποίο σχεδιάζονταν και υλοποιούνταν οι καµπάνιες.
Λίγο αργότερα, γύρω στο 1990, ήρθε και η έλευση των media agencies / media specialists, που αποτέλεσε το τρίτο καθοριστικό σηµείο. Ο ρόλος του media planning αποσπάστηκε από τις διαφηµιστικές εταιρείες και εξελίχθηκε σε αυτόνοµο, στρατηγικό πυλώνα. Αυτό άλλαξε εκ βάθρων τη δοµή της αγοράς.
Παράλληλα, σηµαντικό ρόλο έπαιξαν και οι θεσµικές παρεµβάσεις. Ο νόµος Βενιζέλου έφερε τα πάνω-κάτω στην αγορά, ενώ και οι παρεµβάσεις που έγιναν επί υπουργίας Ρουσσόπουλου προκάλεσαν έντονη αναστάτωση στον κλάδο.
Σηµαντική παρέµβαση αποτέλεσε επίσης η διαµόρφωση ενός αυστηρότερου ρυθµιστικού περιβάλλοντος στα media pitches, το οποίο επηρέασε ουσιαστικά τον τρόπο µε τον οποίο σχεδιάζονται τα specs και οι προσφορές στις διαδικασίες επιλογής συνεργατών.
Συχνά, αυτές οι ρυθµίσεις περνούσαν µέσα από άσχετα νοµοσχέδια, πολλές φορές σε χρονικές περιόδους όπως ο Αύγουστος, όταν η αγορά ήταν ουσιαστικά εκτός ρυθµού.
Συνολικά, η αγορά άλλαξε πολλές φορές µορφή. Εκείνοι που κατάφεραν να αντέξουν και να εξελιχθούν ήταν όσοι συνδύασαν επαγγελµατισµό, προσαρµοστικότητα και καθαρή στρατηγική σκέψη, µέσα σε ένα περιβάλλον συνεχών αλλαγών.
Με τον Άλεξ Καραγεώργη (TDG) και τη Μαρία Κάντζα (ΕΔΕΕ)
adb: Για σχεδόν 35 χρόνια ανήκατε στο δυναµικό του Οµίλου IPG Mediabrands, µε περισσότερα εξ αυτών στο ρόλο της επικεφαλής της UM. Ποιες θα λέγατε πως είναι οι ηµεροµηνίες-σταθµοί σε αυτήν τη διαδροµή; Ποιες οι στιγµές που ξεχωρίζετε;
Ο πρώτος και καθοριστικός σταθµός ήταν το 1992, όταν κερδίσαµε τη Unilever στο πρώτο µεγάλο spec που έκανε. Ήταν µια τεράστια επιτυχία και σηµείο καµπής, γιατί αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία χτίστηκαν όλα τα επόµενα βήµατα.
Ο δεύτερος σταθµός ήταν η δηµιουργία της International Media το 1995. Ήταν µια στρατηγική κίνηση, γιατί τα media agencies χρειαζόντουσαν όγκο και τζίρο. Η International Media δηµιουργήθηκε για την εξυπηρέτηση µικρών και µεσαίων διαφηµιστικών εταιρειών και conflict λογαριασµών. Ήταν η πρώτη στο δίκτυο της IPG µε αυτόν το ρόλο, και αποτέλεσε µοντέλο που υιοθετήθηκε στη συνέχεια και σε άλλες χώρες.
Ο τρίτος σταθµός ήταν το 2000, µε τη δηµιουργία της Brand Connection, που ενίσχυσε περαιτέρω τη δοµή και τη στρατηγική µας.
Ο τέταρτος και εξίσου σηµαντικός σταθµός ήταν το 2009, όταν το δίκτυο µας ανέθεσε τη Universal Media (UM). Από τότε και µέχρι σήµερα, αυτή η πορεία ολοκληρώνεται µε συνέπεια, εξέλιξη και ισχυρό αποτύπωµα στην αγορά.
Με τον Σπύρο Παπαγεωργίου (adweb) και τον Ντίνο Ντέρη (TAF Media)
adb: Ποιες ήταν οι σηµαντικότερες προκλήσεις που κληθήκατε να διαχειριστείτε στην πορεία σας στο τιµόνι της UM;
Η UM ανέλαβε τη Universal Media το 2009, σε µια περίοδο που είχε ήδη ξεκινήσει η οικονοµική κρίση, τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα. Οι προκλήσεις, λοιπόν, ήταν µεγάλες.
Η πρώτη και βασικότερη πρόκληση ήταν να κρατηθούµε όρθιοι. Εκείνη την περίοδο είδαµε media agencies να κλείνουν. Ο στόχος δεν ήταν µόνο η επιβίωση αλλά και η ανάπτυξη. Και, ευτυχώς, αυτό το καταφέραµε. Μέσα σε όλη αυτήν τη δύσκολη συγκυρία, η εταιρεία µεγάλωσε, απέκτησε σηµαντικούς πελάτες, αύξησε το προσωπικό της και κατάφερε να σταθεί µε σταθερότητα και αξιοπιστία.
Η δεύτερη µεγάλη πρόκληση ήταν η έλευση της νέας τεχνολογίας και του digital. Η αλλαγή του media mix, οι νέες πλατφόρµες και τα νέα δεδοµένα απαιτούσαν γρήγορη προσαρµογή και επένδυση σε γνώση και υποδοµές.
Με τη συνεισφορά και τη στήριξη του διεθνούς δικτύου της UM, αλλά και της IPG και της IPG Mediabrands, µπορέσαµε να ανταποκριθούµε επάξια και σε πολλές περιπτώσεις να είµαστε πρωτοπόροι. Η πρόκληση αυτή µας βρήκε έτοιµους και µας έδωσε τη δυνατότητα να εξελιχθούµε µαζί µε την αγορά.
adb: Συνεργαστήκατε µε τον Στέλιο Φουρλή για περισσότερο από 30 χρόνια. Πόσο σηµαντικός στάθηκε για την καριέρα σας; Θα τον χαρακτηρίζατε µέντορά σας;
Η σχέση µας δεν ήταν απλώς επαγγελµατική. Ήταν σχέση ζωής.
Τριάντα περίπου χρόνια µαζί, µέσα στα οποία ζήσαµε πάρα πολλά. Καλά, δύσκολα, θετικά και αρνητικά. Υπήρχε αγάπη, σεβασµός, εκτίµηση. Όλα όσα µπορεί να φανταστεί κανείς. Και ακριβώς γι’ αυτό πήγαν όλα τόσο καλά, µέσα από τις διαφωνίες µας και µέσα από τις διαφορετικότητές µας.
Αυτό που µου έλειψε όλα αυτά τα χρόνια, και συνεχίζει να µου λείπει, είναι εκείνη η στιγµή που βρισκόµουν σε ένα σταυροδρόµι και αναρωτιόµουν «να κάνω αυτό ή το άλλο;» και ερχόταν η επιβεβαίωση από τον Στέλιο.
Ήταν ένα στρατηγικό µυαλό, βαθιά διορατικό. ∆εν ήταν απλώς µπροστά από την εποχή του, ήξερε να ερµηνεύει την εποχή του και να προχωρά σταθερά, βήµα-βήµα.
Ναι, ήταν µέντοράς µου. Αλλά πιστεύω ότι θα µπορούσε να πει και ο ίδιος το ίδιο για µένα. Εγώ του έδινα το πρακτικό κοµµάτι, την καθηµερινή πραγµατικότητα της αγοράς.
Ήταν άνθρωπος της θεωρίας και της στρατηγικής και εκτιµούσε πολύ την κρίση µου στους ανθρώπους. Ήταν µια σχέση βαθιά επαγγελµατική αλλά και ανθρώπινη. Με αλληλοσεβασµό, µε αµφισβητήσεις, µε έντονες συζητήσεις, αλλά πάντα µε ουσία. Και αυτό είναι σπάνιο.
Ευτυχώς, µετά την απώλεια του Στέλιου Φουρλή, είχα δίπλα µου τον Κώστα Ρόκο. Έναν άνθρωπο που µου έδωσε αίσθηση ασφάλειας, µε εµψύχωνε και λειτουργούσε «κυµατοθραυστικά», όποτε χρειαζόταν, δίνοντάς µου δύναµη. Τον ευχαριστώ ειλικρινά γι’ αυτό και πιστεύω ότι θα είναι πάντα δίπλα µου.
Με την Nτέπη Παπάζογλου (24 Media) και τον Μίλτωνα Παπαδάκη (Mediarisk)
adb: Ποιους πελάτες-συνεργάτες ξεχωρίζετε; Με ποιους αναπτύξατε ιδιαίτερους δεσµούς;
Στην πορεία µου είχα την τύχη να συνεργαστώ µε τους περισσότερους και σηµαντικότερους διαφηµιζόµενους της αγοράς, τόσο πολυεθνικούς όσο και ελληνικούς. Από την Colgate-Palmolive και την Procter & Gamble έως τη Unilever, αλλά και µε πολλούς ακόµη, µε τους οποίους αναπτύχθηκαν µακροχρόνιες σχέσεις εµπιστοσύνης.
Στα πρώτα µου χρόνια, ξεχωρίζω την Procter & Gamble, γιατί ήδη από τη δεκαετία του ’70 έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στα Μέσα, κάτι που τότε δεν ήταν καθόλου αυτονόητο. ∆ουλεύαµε µε µεθοδολογία, µετρήσεις και ανάλυση αποτελεσµατικότητας, ακόµη και χωρίς τα εργαλεία που διαθέτουµε σήµερα. Για εµάς υπήρξε πραγµατικό σχολείο στον τρόπο που αντιµετωπίζαµε τα media.
Ιδιαίτερη θέση στην επαγγελµατική µου διαδροµή κατέχει η Unilever, µε την οποία συνεργάζοµαι από το 1977. Πρόκειται για µια σχέση µακράς διάρκειας, µε ουσιαστικούς δεσµούς και ανθρώπινες σχέσεις εµπιστοσύνης, που ξεπερνούσαν το αυστηρά επαγγελµατικό πλαίσιο.
Από την ελληνική αγορά, θα ήθελα να αναφερθώ ονοµαστικά σε έναν επιχειρηµατία που λειτουργούσε µε βαθιά ανθρώπινη προσέγγιση.
Ο Χρήστος Ι. Γιώτης (Γιώτης Α.Ε.) ήταν ένας άνθρωπος που γνώριζε τους συνεργάτες του µε το όνοµά τους, ήξερε τις οικογένειές τους, τις δυσκολίες τους και ενδιαφερόταν πραγµατικά για τους ανθρώπους του. Εκπροσωπούσε µια επιχειρηµατική φιλοσοφία που έδινε έµφαση όχι µόνο στην ποιότητα των προϊόντων και στην ικανοποίηση των καταναλωτών, αλλά και, κυρίως, στους εργαζοµένους και στους συνεργάτες.
Μακάρι αυτή η στάση και η κουλτούρα, που βασίζεται στο σεβασµό, τη συνέπεια και την ανθρωπιά, να χαρακτήριζε περισσότερους Έλληνες επιχειρηµατίες σήµερα.
Με τον εκδότη της Direction, Βαγγέλη Παπαλιό
adb: Πώς ήταν η σχέση σας όλα αυτά τα χρόνια µε τους υπόλοιπους ανθρώπους του χώρου των media agencies; Υπήρχε αίσθηµα κοινής πορείας;
Οι σχέσεις µου µε τους ανθρώπους του χώρου των media agencies ήταν, σε γενικές γραµµές, πολύ καλές και αµοιβαίες. Υπήρχε σεβασµός και εκτίµηση αλλά και µια ουσιαστική φιλικότητα. Προσωπικά, έζησα πολύ φιλικές σχέσεις µε πολλούς ανθρώπους του χώρου.
Σε αυτό βοήθησαν και οι συνθήκες της εποχής. Τα ταξίδια που διοργάνωναν τα Μέσα, τα events και οι κοινές δραστηριότητες µάς έφεραν πιο κοντά. Μέσα από αυτά ανακαλύπταµε κοινά στοιχεία, µοιραζόµασταν εµπειρίες και χτίζαµε σχέσεις που ξεπερνούσαν το στενό επαγγελµατικό πλαίσιο.
Παρά τον ανταγωνισµό, υπήρχε αµοιβαίος σεβασµός στη δουλειά και στον επαγγελµατισµό του άλλου. Υπήρχε ένα αίσθηµα κοινής πορείας, ιδιαίτερα στις περιόδους µεγάλων αλλαγών της αγοράς.
Εγώ, προσωπικά, µόνο καλά λόγια έχω να πω για τους περισσότερους, σχεδόν για όλους, τους συναδέλφους µου από άλλα media agencies.
adb: Ποιοι θα λέγατε πως ήταν οι πιο δύσκολοι «αντίπαλοι» στα specs;
Οι πιο δύσκολοι «αντίπαλοι» στα specs ήταν, σε πολλές περιπτώσεις, εκείνοι που µας ανέβαζαν τον πήχυ. Ο ανταγωνισµός αυτός ήταν υγιής, γιατί µας έκανε καλύτερους, µας υποχρέωνε να εξελισσόµαστε και να βελτιώνουµε συνεχώς τον τρόπο σκέψης και δουλειάς.
Υπήρχε, όµως, και µια άλλη δυσκολία, που δεν είχε να κάνει τόσο µε τους ανταγωνιστές όσο µε την ίδια τη διαδικασία. Σε αρκετά specs, ιδιαίτερα παλαιότερα, υπήρχαν πελάτες που δεν ήξεραν ακριβώς πώς να αξιολογήσουν τα media agencies και τη δουλειά τους. ∆εν υπήρχε ξεκάθαρο πλαίσιο αξιολόγησης, και αυτό δηµιουργούσε προβληµατισµό.
Με την πάροδο του χρόνου και µε την εµφάνιση των media auditors, τα πράγµατα µπήκαν σε µεγαλύτερη τάξη. Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι οι πραγµατικά δύσκολοι «αντίπαλοι» ήταν εκείνοι που µας πίεζαν δηµιουργικά και µας έκαναν να ανεβάζουµε το επίπεδο της δουλειάς µας.
adb: Η ολοκλήρωση της επαγγελµατικής σας διαδροµής συµπίπτει µε το µεγάλο deal Omnicom - IPG. Ποιο είναι το σχόλιό σας;
Πρόκειται πράγµατι για µια ιστορική εξέλιξη, τόσο σε παγκόσµιο επίπεδο όσο και στην ελληνική αγορά. Στην Ελλάδα οι δύο όµιλοι ήταν ήδη πολύ µεγάλοι και ισχυροί. Με τη συγχώνευση αυτή δηµιουργείται πλέον ένας πραγµατικός κολοσσός.
Πιστεύω ότι αυτή η ένωση θα πάει πολύ καλά. ∆ηµιουργεί έναν όµιλο µε τεράστιο όγκο, δυνατότητες και κυρίως ανθρώπινο ταλέντο. Αυτός ο όγκος δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιηθούν οι νέες τεχνολογίες πολύ πιο αποτελεσµατικά και πολύ πιο δηµιουργικά προς όφελος των πελατών.
∆εν θα έλεγα ότι ανεβαίνει απλώς ο πήχυς· αυτή είναι πλέον η ποιότητα υπηρεσιών που θα απαιτείται στην αγορά. Ο νέος όµιλος έχει όλα τα εφόδια για να προσφέρει υψηλή ποιότητα, καινοτοµία και µια νέα εικόνα για το πώς εξελίσσονται τα media µέσα από τις διεθνείς τεχνολογικές εξελίξεις.
Προσωπικά, µπορώ να δω µόνο θετικά στοιχεία σε αυτήν τη συγχώνευση και στη µελλοντική πορεία του οµίλου, αλλά και στην ευρύτερη εξέλιξη της αγοράς µας.
adb: Ποια είναι η εκτίµησή σας για την ελληνική αγορά media και διαφήµισης στο µέλλον;
Πιστεύω ότι βρισκόµαστε µπροστά σε µεγάλες αλλαγές, τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα, κυρίως λόγω της τεχνολογίας. Οι αλλαγές αυτές θα επηρεάσουν καθοριστικά το media mix, µε τα digital µέσα να υπερισχύουν σταδιακά έναντι των παραδοσιακών.
Η τηλεόραση, κατά τη γνώµη µου, θα συνεχίσει να έχει σηµαντικό ρόλο, αλλά είναι σαφές ότι θα χάσει µερίδιο. Το τοπίο αλλάζει και απαιτεί προσαρµογή, γνώση και στρατηγική σκέψη.
Η ελληνική αγορά, ωστόσο, διαθέτει ταλέντο, ευελιξία και ανθεκτικότητα. Όσοι συνδυάσουν στρατηγική σκέψη µε αξίες και ουσιαστική κατανόηση των νέων δεδοµένων, θα µπορέσουν όχι µόνο να επιβιώσουν, αλλά και να αναπτυχθούν.
Συνομιλώντας με τον Σάββα Νικολάου (Tempo OMD) και τον Κώστα Ρόκο (IPG Mediabrands)
adb: Ποιες είναι οι αξίες µε τις οποίες πορευθήκατε;
Οι βασικές αξίες µε τις οποίες πορεύτηκα ήταν η ακεραιότητα, η συνέπεια, η πιστότητα στα πιστεύω µου, ο σεβασµός στους ανθρώπους, συνεργάτες, πελάτες και συναδέλφους, και ο καθαρός λόγος.
Η αγορά αλλάζει, τα εργαλεία εξελίσσονται, αλλά οι αξίες αυτές παραµένουν και αφήνουν διαχρονικό αποτύπωµα. Αν πιστεύεις πραγµατικά σε αυτές και τις υπηρετείς, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα, όποιες κι αν είναι οι αλλαγές γύρω σου.
adb: Υπήρξαν προκλήσεις στην πορεία σας επειδή είστε γυναίκα και µητέρα;
Βεβαίως και υπήρξαν, και µάλιστα σηµαντικές. Υπήρξε εργοδότης που µου είπε: «Τι κρίµα που είσαι γυναίκα». Αυτό από µόνο του λέει πολλά.
Οι απαιτήσεις για τις γυναίκες ήταν -και εξακολουθούν να είναι- περισσότερες. Όταν έγινα µητέρα, δεν υπήρχαν οι διευκολύνσεις που υπάρχουν σήµερα. ∆εν ακολούθησα καν τις ελάχιστες παροχές του νόµου. ∆εκαεπτά ηµέρες µετά τη γέννα έκανα παρουσίαση σε πελάτη. Κάθε µέρα έπρεπε να αποδεικνύεις κάτι παραπάνω.
Πιστεύω ότι οι γυναίκες δουλεύουµε πολύ περισσότερο για να αποδείξουµε τις δυνατότητές µας. ∆εν το είδα ποτέ ως εµπόδιο αλλά ως µέρος της ταυτότητάς µου, που µε έκανε πιο οργανωµένη, πιο δυνατή και πιο ανθρώπινη. Το είδα ως κίνητρο να γίνω καλύτερη.
adb: Τι θα συµβουλεύατε έναν νέο ή µια νέα που ξεκινά σήµερα;
Να είναι περίεργοι, να µαθαίνουν συνεχώς και να µη φοβούνται τα λάθη. Να ρισκάρουν και να κυνηγούν τους στόχους τους. Να χτίζουν την καριέρα τους πάνω σε αξίες και όχι µόνο µε γνώµονα τα χρήµατα. Τα χρήµατα έπονται. Η καριέρα είναι µαραθώνιος - όχι σπριντ.
adb: Τι θα συµβουλεύατε έναν νέο marketer;
Να κατανοήσει σε βάθος το προϊόν του και τον καταναλωτή στον οποίο απευθύνεται, ώστε να µπορεί να τον προσεγγίσει ουσιαστικά.
Ταυτόχρονα, να έχει πάντα στο µυαλό του τους στόχους της επιχείρησης. Το marketing δεν είναι µόνο δηµιουργικότητα· είναι συνισταµένη ευθύνη ανάµεσα στον καταναλωτή και στην επιχείρηση.
Επίσης, θεωρώ πολύ σηµαντικό ένας marketer να κατανοεί ολόκληρο το πλέγµα της επικοινωνίας: διαφήµιση, media agencies/media specialists. Να ξέρει πώς λειτουργούν, να µπορεί να τα ελέγχει, να τα κατανοεί και να απαιτεί το καλύτερο για το προϊόν του.
adb: Τι επιφυλάσσει το µέλλον για τη Λίτσα Μέγγουλη;
Το πρώτο και κυριότερο που θα ήθελα να µου επιφυλάξει το µέλλον είναι υγεία, σωµατική και πνευµατική. Αυτό είναι για µένα το πιο σηµαντικό.
Το δεύτερο είναι να διατηρήσω τη σχέση µου µε το χώρο και τους ανθρώπους. Με τους φίλους µου αλλά και µε ανθρώπους από την επαγγελµατική µου διαδροµή, που τους νιώθω κοντά µου.
Θα ήθελα επίσης να µπορώ να µοιράζοµαι την εµπειρία µου και να βοηθώ όπου µπορώ, αν και εφόσον αυτό είναι χρήσιµο. Είναι κάτι που µε γεµίζει.
Και, φυσικά, να περνάω καλά: ταξίδια, όµορφοι άνθρωποι δίπλα µου, χαµόγελα, χαρά, αγάπη - και να µπορώ να αγαπώ και να αγαπιέµαι.
adb: Αφήνω το κλείσιµο της συνέντευξης σε εσάς. Υπάρχει κάτι που θέλετε οπωσδήποτε να µοιραστείτε µαζί µας;
Αν κάτι κρατώ πιο δυνατά από όλα αυτά τα χρόνια, είναι τα «παιδιά» µου.
Στη µακρόχρονη πορεία µου είχα πολλά «παιδιά», µε διαφορετικές διαδροµές, χαρακτήρες και ταλέντα. Άλλοι έµειναν, άλλοι προχώρησαν αλλού, αλλά όλοι άφησαν και πήραν κάτι από την κοινή µας πορεία. Και αυτό για µένα είναι το µεγαλύτερο κέρδος.
Στα «παιδιά» µου, που αφήνω πίσω µου, θέλω να πω να συνεχίσουν να εξελίσσονται, να τολµούν, να διεκδικούν και να αφήσουν το δικό τους στίγµα στην αγορά µας. Έχουν τις δυνατότητες, το ήθος και τη γνώση να το κάνουν.
Τους ευχαριστώ βαθιά για τη στήριξη, την εµπιστοσύνη και τη συντροφικότητα όλα αυτά τα χρόνια. Χωρίς αυτούς, τίποτα από όσα πετύχαµε δεν θα είχε την ίδια αξία.
