Ενώ στην Ελλάδα της κρίσης έχουμε αναγάγει σε απόλυτο «talk of the town» την έλευση στην πολιτική σκηνή του «Ποταμιού» του Σταύρου Θεοδωράκη και την αλλαγή του look του Άρη Σπηλιωτόπουλου, που συναγωνίζεται κατά δήλωσή του τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, στην έτη φωτός μακρινή Αμερική το περίφημο selfie της Ellen DeGeneres συζητείται ίσως περισσότερο κι από τα ίδια τα Oscars 2014. Και είναι λογικό.
Εκεί η μικροπολιτική τέλειωσε από την εποχή του Ουάσιγκτον ενώ το life style έχει ακόμη τη δική του δύναμη και η διαφήμιση τα όπλα που της αξίζουν. Ενώ λοιπόν στην Ελλάδα συζητάμε ακόμη αν πρέπει να διαφημίζεται το online στοίχημα, αν πρέπει να προβληθεί η έκκληση των τραπεζών για να σωθούν οι καταναλωτές από τα κόκκινα δάνεια και αν η φορολογική συνείδηση πρέπει να τύχει αντικείμενο ευρείας διαφημιστικής καμπάνιας, στην κοιτίδα των νέων ιδεών η ενέργεια της δημοφιλούς παρουσιάστριας αποδείχθηκε πιο ευρηματική και από τους ίδιους τους σκηνοθέτες του Χόλιγουντ.
Το selfie λοιπόν δεν ήταν και τόσο αυθόρμητο, καθώς, όπως μεταφέρει η WSJ, είχε «διδαχθεί» από τη Samsung το πώς να το κάνει στο πλαίσιο προϊοντικής τοποθέτησης του Galaxy Note 3. Ήταν κι αυτό μέρος της συνολικής συμφωνίας της Samsung με το ABC, καθώς οι Κορεάτες ξόδεψαν 20 εκατ. δολάρια για διαφημιστικό χρόνο στη βραδιά των Όσκαρ, στην οποία, μεταξύ άλλων, έκανε πρεμιέρα και η πρώτη διαφήμιση του Samsung Galaxy S5.
Στην Ελλάδα πάλι, η χορηγία είτε συνιστά το πιο σύντομο ανέκδοτο λόγω κρίσης είτε ποινικοποιείται με μια διασταλτική ερμηνεία της οδηγίας «Οπτικοακουστικά χωρίς σύνορα». Όσο για το product placement, οι πιο νομοταγείς το αποφεύγουν σαν το διάολο το λιβάνι και οι πιο καινοτόμοι, δημιουργικοί και τολμηροί, το υιοθετούν στην καθημερινή πρακτική των εκπομπών τους. Το ΕΣΡ κάνει τη δική του δουλειά, επιμένοντας στη λογική των προστίμων, με τα πιο εξοντωτικά να επιβάλλονται επιλεκτικά σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, όπως π.χ. ο Real fm, αναγκάζοντας δικαίως τον ιδιοκτήτη του Νίκο Χατζηνικολάου να μιλά για εξώθηση σε οικονομικό αδιέξοδο, ακυρώνοντας κάθε δέσμευση της ανεξάρτητης αρχής προς την αντικειμενικότητα, την ισοτιμία και βέβαια την ειλικρίνεια.
Και ενώ σύμπασα η ενημερωτική ραδιοφωνική αγορά ζει από τις τοποθετήσεις προϊόντων (κινητή τηλεφωνία, συνδρομητική τηλεόραση, βούτυρα, ξενοδοχεία, εστιατόρια, κρέμες προσώπου), οι αποφάσεις των μελών του ΕΣΡ, των οποίων η θητεία παρατάθηκε (άγνωστο για πόσο), αποδεικνύει ότι δεν είναι αντικειμενικοί κριτές και «φρουροί της δεοντολογίας», καθώς έχουν στο στόχαστρό τους συγκεκριμένο ραδιοφωνικό σταθμό της χώρας, με μια σειρά από «περίεργες» αποφάσεις.
Από τις ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ του περιοδικού ADBUSINESS (Τεύχος 846)
