Συγκεκριμένα η πιο πρόσφατη εξέλιξη είναι πως ο ΕΔΟΕΑΠ μέσα σε αυτή την εβδομάδα ανακοίνωσε ότι «παρατείνεται η ημερομηνία υποβολής της ΑΚΕΕΔ (Αναλυτική Κατάσταση Ειδικής Εισφοράς Διαδικτύου), περιόδου 11/2017-12/2018 (ανά μήνα) μέχρι τις 15/02/2019, μέσω της ηλεκτρονικής εφαρμογής του ΕΔΟΕΑΠ».
Οι ενέργειες του ΣΔΕ
Υπενθυμίζεται πως στον απολογισμό του ΣΔΕ για το 2018, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Γρηγόρης Αντωνιάδης κάνει ειδική αναφορά στην Ειδική Εισφορά 2% στο digital τονίζοντας πως για την μερική διευκρίνιση της οποίας απαιτήθηκαν ατελείωτες ώρες εργασίας από την πλευρά του ΣΔΕ. «Απευθύνθηκαν ερωτήματα, αιτήματα, διαμαρτυρίες κλπ προς τον ΕΔΟΕΑΠ & την ΑΑΔΕ, πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με τους εκπροσώπους του ΕΔΟΕΑΠ για την παροχή διευκρινίσεων, υπήρξε μακροχρόνια συνεργασία με την ΕΔΕΕ.
Αν και κανένας αρμόδιος φορέας δεν είναι σε θέση να απαντήσει στην πληθώρα ερωτημάτων που εγείρονται από το Ν. 4498/2017, την απόφαση Φ20155/26984/Δ16.673/11.5.2018 (ΦΕΚ Β΄ 1689/15.5.2018) του Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με την οποία εγκρίθηκε ο νέος Κανονισμός Εσόδων του ΕΔΟΕΑΠ και την εγκύκλιο 11/2018 του ΕΔΟΕΑΠ, θεωρούμε μικρή, αλλά σημαντική νίκη την απαλλαγή των διαφημιζομένων από την υποχρέωση καταβολής του 2% σε όλα τα ελληνικά ΜΜΕ & Ψυχαγωγίας, την απαλλαγή των διαφημιζομένων στο εξωτερικό από την υποχρέωση καταβολής του 2% και συνολικά τον «διάλογο» με τον ΕΔΟΕΑΠ που παραδοσιακά αγνοούσε τους φορείς.
Συμπληρωματικά με όλα τα παραπάνω, στις 23-10-2018 στείλαμε υπόμνημα για την Ειδική Εισφορά 2% στην Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κα Ε. Αχτσιόγλου. Στο υπόμνημα αναλύονται όλα τα θέματα που αφορούν στην Ειδική Εισφορά 2% και ζητούνται διευκρινίσεις, αλλά και η κατάργησή της, όπως επιβλήθηκε με το Ν. 4498/2017, στο μέτρο που αναφέρεται στους διαφημιζόμενους» αναφέρεται χαρακτηριστικά στο μήνυμα του προέδρου του ΣΔΕ
Ποιοι είναι οι υπόχρεοι
Υπόχρεοι καταβολής, σύμφωνα με το νόμο, είναι οι πάροχοι διαδικτυακών διαφημιστικών υπηρεσιών, των οποίων το έσοδο (αμοιβές για τις υπηρεσίες τους) επιβαρύνεται κατά 2%. Υπόχρεοι παρακράτησης και απόδοσης του 2% στον ΕΔΟΕΑΠ είναι οι διαφημιζόμενοι. Οι διαφημιστικές εταιρίες δεν εμπλέκονται σε απόδοση, για λογαριασμό των πελατών τους. Σε αντίθεση με το αγγελιόσημο, η επιβάρυνση 2% ούτε τιμολογείται στο διαφημιζόμενο, ούτε αποδίδεται από τη διαφημιστική εταιρία στον ΕΔΟΕΑΠ. Υποχρέωση, προφανώς, έχουν οι διαφημιστικές εταιρείες μόνο όταν οι ίδιες διαφημίζονται, ως επιχειρήσεις. Σύμφωνα με το νόμο, αντικείμενο του 2% είναι οι υπηρεσίες διαφήμισης ή προβολής ή εν γένει προώθησης πωλήσεων προϊόντων ή διάθεσης υπηρεσιών που τελούνται αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο μέσω διαδικτύου.
Δεν χρειάζεται η λίστα εργοδοτών
Ο νόμος ορίζει ότι η Ειδική Εισφορά 2% παρακρατείται σε περιπτώσεις διαδικτυακών παρόχων που δεν είναι ΜΜΕ – εργοδότες που ασφαλίζουν εργαζομένους τους στον ΕΔΟΕΑΠ και εξ αυτού οφείλουν Ειδική Εργοδοτική Εισφορά 2% επί του τζίρου τους.
Σύμφωνα όμως με πληροφορίες ο ΕΔΟΕΑΠ μετά από επαφές με φορείς της αγοράς δέχεται πλέον ότι σε κάθε περίπτωση, οι διαφημιζόμενοι δεν έχουν υποχρέωση Ειδικής Εισφοράς 2% όταν διαφημίζονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Ψυχαγωγίας με έδρα στην Ελλάδα, διότι αυτά από το Νόμο θεωρούνται υπόχρεα της καταβολής της Εργοδοτικής Εισφοράς 2% επί του μηνιαίου κύκλου εργασιών».
Αυτό σημαίνει πρακτικά, ότι ο ΕΔΟΕΑΠ απαλλάσσει τους διαφημιζόμενους από την απόδοση 2% για τα ελληνικά sites – Μέσα Ενημέρωσης και Ψυχαγωγίας, είτε αυτά είναι, είτε δεν είναι σήμερα εργοδότες του και άρα δεν υπάρχει ανάγκη δημοσίευσης της λίστας εργοδοτών από τον ΕΔΟΕΑΠ.
Τι ισχύει για τα sites του εξωτερικού
Η πλευρά ΕΔΟΕΑΠ φαίνεται πως κατανόησε ότι είναι ακραίο να προσπορίζεται έσοδο από διαφημιστική δραστηριότητα που κάνει επιχείρηση με έδρα στην Ελλάδα για πωλήσεις σε ξένες χώρες και όπως όλα δείχνουν δέχεται πλέον ότι υ πόχρεος διαφημιζόμενος για υποβολή ΑΚΕΕΔ και απόδοσης της Ειδικής Εισφοράς 2% επί των αμοιβών διαφήμισης στα ΜΜΕ και Ψυχαγωγίας, είναι ο διαφημιζόμενος που έχει έδρα στην Ελλάδα και διαφημίζει στην Ελλάδα. Συνεπώς, τυχόν τιμολόγιο ξένου Μέσου για διαφημιστική δραστηριότητα ελληνικής επιχείρησης που δεν απευθύνεται στους Έλληνες καταναλωτές, αλλά σε καταναλωτές τρίτης χώρας δεν εμπίπτει στην υποχρέωση 2%.
Το μεγάλο πρόβλημα με Google, Facebook, κ.ά.
Όπως είναι γνωστό, η ΓΓΔΕ (νυν ΑΑΔΕ) έχει χαρακτηρίσει το εισόδημα των διεθνών πλατφορμών τεχνολογίας ως «δικαίωμα χρήσης λογισμικού» και όχι ως «υπηρεσίες διαφήμισης» και ως εκ τούτου επιβάλλει παρακράτηση φόρου 5% σε κάθε σχετικό τιμολόγιο, βάσει της διακρατικής σύμβασης με την Ιρλανδία, ενώ δεν θα μπορούσε να επιβάλει φόρο αν δεχόταν ότι είναι υπηρεσίες διαφήμισης. Ο νόμος 4498/2017 αναφέρεται σαφώς σε υπηρεσίες διαφήμισης ή προβολής κλπ και όπως φαίνεται ο ΕΔΟΕΑΠ διαφωνεί με την ΑΑΔΕ, αν και προφανώς, λόγω του ήδη υπάρχοντος χαρακτηρισμού ως «δικαιώματος χρήσης λογισμικού», μπορεί να τεθεί ζήτημα παράνομης διπλής φορολόγησης, εφόσον εφαρμοστεί και η Ειδική Εισφορά 2% στο ίδιο ακριβώς εισόδημα.
Γενικά, ο ΕΔΟΕΑΠ, σε επίσημες τοποθετήσεις του επι του θέματος, παρουσιάζεται να θεωρεί ότι η Ειδική Εισφορά «δεν αποτελεί φόρο ή φορολογία» και «…δεδομένου ότι τόσο η Google όσο και το Facebook λειτουργούν στο διαδίκτυο με τη γενική έννοια του όρου, όπως προβλέπει ο ν.4498/2017, οποιαδήποτε προβολή στα μέσα αυτά, που πληρούν τους όρους του νόμου…υπόκειται στην Ειδική Εισφορά 2% υπέρ ΕΔΟΕΑΠ».
Από την άλλη, όμως, νομικοί που έχουν ασχοληθεί, με το θέμα, τονίζουν πως η Ειδική Εισφορά 2% στο διαδίκτυο, όπως και το αγγελιόσημο, αποτελεί φόρο υπέρ τρίτων, καθώς πρόκειται για χρηματική και αναγκαστική παροχή, που επιβάλλεται χωρίς αντάλλαγμα για τα βαρυνόμενα πρόσωπα, επ΄αφορμή ενός συγκεκριμένου είδους συναλλαγών. Σύμφωνα με την άποψη τους συνεπώς η επιχειρηματολογία του ΕΔΕΟΑΠ δεν ευσταθεί και συνακόλουθα, τίθεται ένα επιπλέον, σοβαρό ζήτημα νομιμότητας της Ειδικής Εισφοράς, αφού είναι γνωστό ότι οι διεθνείς πλατφόρμες, ως αλλοδαποί πάροχοι διαδικτυακών υπηρεσιών, είναι νομικά πρόσωπα στα οποία ο ΕΔΟΕΑΠ δεν έχει ούτε δικαιοδοσία, ούτε και καμία ισχύ επιβολής της εισφοράς.
Αναφέρουν, λοιπόν, πως στην περίπτωση κατά την οποία ο ΕΔΟΕΑΠ επιβάλει κυρώσεις στους διαφημιζόμενους για μη απόδοση του 2% που δεν μπορούν να παρακρατήσουν αντίστοιχα από τις πλατφόρμες, τότε οι διαφημιζόμενοι καθίστανται οι πραγματικοί υποκείμενοι στο φόρο. Όπως υπογραμμίζουν, σε κάθε περίπτωση, η επιβολή της εισφοράς εν τέλει σε άλλα πρόσωπα από αυτά που περιγράφει ο νόμος είναι αντίθετη με την αρχή νομιμότητας του φόρου.
Μέχρι στιγμής δεν είναι ξεκάθαρο ποια νομική άποψη θα επικρατήσει αλλά ούτε και πως θα προκύψει η λύση σε αυτή την διάσταση απόψεων…
Εξαιρέσεις από την υποχρέωση
Σύμφωνα, πάντως, με την Ενωση Φοροτεχνικών (ΠΟΦΕΕ), η οποία συναντήθηκε με τον ΕΔΟΕΑΠ, διευκρινίστηκε με ανακοίνωση (αν και δεν υπάρχει σχετική αναφορά στο site του ΕΔΟΕΑΠ) ότι δεν εμπίπτουν τα παρακάτω, επειδή δεν υπολογίζονται ως διαφήμιση και ως εκ τούτου δεν είναι οι διαφημιζόμενοι υπόχρεοι της Ειδικής Εισφοράς: Επαγγελματίες ή επιχειρήσεις οι οποίες έχουν αναρτημένες αγγελίες ή υπηρεσίες ή προϊόντα σε ιστοσελίδες (ανεξαρτήτως έδρας) που δεν ανήκουν στην κατηγορία ΜΜΕ, όπως ενδεικτικά ιστοσελίδες:
- Σύγκρισης τιμών (τύπου skroutz/BestPrice.gr)
- Σύγκρισης και κρατήσεων αεροπορικών εισιτηρίων (τύπου airtickets)
- Σύγκρισης και κρατήσεων ξενοδοχείων (τύπου booking)
- Βραχυχρόνιας μίσθωσης (τύπου Airbnb)
- Επαγγελματικών καταλόγων (τύπου χρυσού οδηγού)
